Co powie Ryba ?

Mieszkam w ciekawej okolicy. Kiedyś najgorsza dzielnica Wrocławia, dzisiaj też nie najlepsza. Posterunek policji w okazałym gmachu, przygotowanym do odparcia ewentualnego ataku. Policjantów tu się nie boją ale i też nie wchodzimy sobie w drogę. Piszę „my” bo chociaż wędrowałem po różnych adresach to jednak jestem chłopakiem z „Trójkąta Bermudzkiego”. Jeszcze w podstawówce mówiliśmy żartem że człowiek z trójkąta wyjdzie ale trójkąt z człowieka nigdy. Sprawdziło się. Dzisiaj jak policyjna suka stoi pod kamienicą to mam niepokój i „dzikość serca”. A właśnie stoi. Dlaczego mieliby przyjechać po mnie ? A dlaczego nie, jeżeli takie zlecenie wydał prokurator. Dla niego lepiej pacjenta publicznie ucapić i przywieźć na przesłuchanie, niż na przykład wysłać pocztą wezwanie. Tak się robi z ministrami, prezesami, to czego ma się spodziewać szary zjadacz kaszanki. Jest piątek mój dzień dozoru czyli meldowania się na posterunku i zostawiania autografu. Robię to już od ponad roku. Nawet policjanci dziwią się po co ta szopka. Przecież mogę podpisać, prysnąć w świat i dopiero grubo po tygodniu ktoś się zorientuje że zniknąłem. Mogę też zachorować tak jak teraz i zastanawiać czy dopełnić swojego obowiązku, z zapaleniem oskrzeli i wysoką gorączką. Rozsądek mówi – nie, ale rozum i doświadczenie…  A wyobraźnia podrzuca taki plakacik. Suka odjechała. Zabrali sąsiada z góry. Można rozpakować torbę.