Co powie Ryba ?

Miejsce zadumy. Ale raczej nie w rumuńskim miasteczku Sapania w okręgu Maramuresz. Ponad 800 nagrobków nagrobków z wesołymi epitafiami – scenkami z życia pochowanych tam mieszkańców. Komiksowy zapis życia albo zejścia. Jak sobie rodzina zażyczyła tak będzie wspominać swojego zmarłego. Oglądając te ludowe dziełka trudno zachować powagę. O ten na przykład to pewnie dumny posiadacz stada owiec. Ale trzyma ją tak jakoś dwuznacznie. Co autor chciał powiedzieć ? Ponoć ludzie odwiedzający Wesoły Cmentarz, okazują skrajne emocje. Zdziwienie, smutek, śmiech albo płacz. Zastanawiam się co by było na moim nagrobku. A na Twoim ?

Jeżeli będziesz mi się naprzykrzać, męczyć telefonami, smsami albo złośliwymi komentarzami w  internecie to wsadzę cię do więzienia. Na trzy lata, bo poczuję się zagrożony. Masz przerąbane jeżeli w wyniku stresu podejmę próbę samobójczą. Wtedy grozi ci nawet 12 lat ! Twarde to nasze prawo. Stalking, bo o nim mowa, w definicji Ministra Sprawiedliwości to : złośliwe i powtarzające się nagabywanie, naprzykrzanie się, które wywołać może u innej osoby poczucie zagrożenia. Obejmuje ono zachowania polegające na obsesyjnym śledzeniu, obserwowaniu albo kontaktowaniu się z inną osobą wbrew jej woli, które w efekcie prowadzi do wzbudzenia w tej osobie strachu o swoje bezpieczeństwo.  No proste ale czy łatwe do przełożenia na te wszystkie komórki, komunikatory, portale społecznościowe i fora dyskusyjne ? Czy obsesyjnym śledzeniem jest częste zaglądanie na upubliczniony przez kogoś własny profil ? Wysłanie zaproszenia jest kontaktowaniem się wbrew woli ? Ile takich zaproszeń można wysłać bez obawy o złamanie prawa ? Dlaczego się czepiam ? A bo mam stracha że to będzie cholernie wygodny zarzut do postawienia każdemu kogo chce się przymknąć. Zagrożenie wysoką karą jest przecież samoistną przesłanką do zastosowania najcięższych środków zapobiegawczych. Dobry haker wlezie mi do komputera i wyśle tyle nękających maili że sędzia bez oporów klepnie areszt. A prawdziwy stalker nie da się złapać bo skorzysta z kafejki internetowej i pre-paidowego numeru telefonu. Nie twierdzę że tego problemu nie ma. Jest, skoro czujecie się zagrożeni. Zbadano przecież i stwierdzono że najczęstszymi przejawami stalkigu było : rozpowszechnianie oszczerstw, kłamstw i plotek na temat ofiar (68,7%), nawiązywanie kontaktu z wykorzystaniem osoby trzeciej (55,2%), użycie groźby lub szantażu (49,1%), częste, głuche, obsceniczne lub nocne telefony (46,8% ), niechciane listy, e-maile lub SMS-y (34,9%), zamieszczanie zdjęć i komentarzy w internecie (7,1%). Cały arsenał współczesnych środków rażenia. Tyle że na każdy z nich są już paragrafy. Na groźby karalne, rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, wykorzystywanie cudzego wizerunku itd. Penalizacja każdej sfery życia to model państwa totalitarnego. Może nawet spodoba nam się takie „bezpieczne” państwo. Ale dajcie szansę naszym dzieciom ! Wprowadźcie do szkół podstawowych obowiązkową lekturę – KODEKS KARNY.

Nie dopada mnie jesienna melancholia, bo nie pozwalam sobie na obniżanie sprawności intelektualnej i fizycznej, tylko dlatego że liście żółkną. Przy tym co się dzieje w życiu, kolor liści to mało ważna sprawa. Z mojej żabiej perspektywy oglądam/czytam świat i widzę że nie jestem odosobniony w takim jego postrzeganiu. W Łodzi pogrzeb o którym jeszcze będzie głośno bo pewnie ktoś komuś nie poda ręki albo nie klęknie w wyznaczonym miejscu. Minister Sprawiedliwości będzie się spowiadał z odsłuchiwania taśm, których słuchać nie powinien. Palikot idzie na wojnę z biskupami. Radni z miasteczka Marina di Campo zastanawiają się czy ulica nazywać się ma zwyczajnie, czyli „Ośmiornicy Paula” czy też nieco bardziej skomplikowanie „Ośmiornicy Paula, nieomylnego proroka sportu”. A świat zachodzi w głowę dlaczego Putin był wczoraj  małomówny, nie tryskał humorem, a pod jego lewym okiem widniał niestarannie przypudrowany siniak. Na tym tle najbardziej na miejscu wydaje się być reakcja, zatrzymanej przez drogówkę posłanki Sikory : Możecie mnie w d… pocałować…

TRAGEDIĄ STAROŚCI NIE JEST TO, ŻE CZŁOWIEK SIĘ STARZEJE, LECZ ŻE POZOSTAJE MŁODYM.

Oskar Wilde „Portret Doriana Graya”

TRAGEDIĄ MŁODOŚCI JEST NIEZACHWIANA WIARA.

Piotr Ryba „Portret własny”

George Michael wyszedł z puchy. Odkiwał cztery tygodnie z ośmiu zasądzonych i oświadczył że rozpoczyna nowe życie. Czy mu się uda nie wiem. To jego decyzja. Bardziej interesuje mnie normalne podejście sądu do wykroczenia. Bo w cywilizowanym kraju dostaje się taką karę za jazdę samochodem pod wpływem marihuany. Nie było ofiar, nikt nie ucierpiał poza fasadą londyńskiego sklepu. Piosenkarz musi jeszcze zapłacić 1250 funtów szterlingów grzywny i straci prawo jazdy na pięć lat. Ale najważniejsza w tym wszystkim jest egzekwowalność prawa i wyroku. Michael spowodował wypadek na początku lipca. Piosenkarz został wtedy aresztowany, gdyż policjanci podejrzewali, że był „w stanie uniemożliwiającym prowadzenie auta”. 14 września usłyszał w sądzie wyrok za to że stwarza zagrożenie dla siebie samego i dla społeczeństwa. A wczoraj opuścił zakład karny. W trzy miesiące system uporał się ze śledztwem, postępowaniem sądowym, wyrokiem i odbyciem kary. Luuudzie ja znam przypadki że pijany rowerzysta siedział miesiącami w areszcie !!! W Polsce rzecz jasna. Bo biednej Brytanii nie stać na usługi hotelowe dla otumanionych i pijaczków. Brytowie słusznie też uznali że nie wysokość kary a jej uciążliwość zniechęca do powtórki. Cztery tygodnie za kratami. I dużo i mało. Dokładnie tyle żeby się wyciszyć, odtruć i pomyśleć o przyszłości. Każdy ma swoje trucizny. Ja dwa tygodnie po aresztowaniu słyszałem dźwięk komórki, której przecież już nie miałem w kieszeni. Kiedy minął szok zaczęły mnie mordować własne myśli. Czas. Potrafi uleczyć albo zabić.

Z piłką nożną nie mam wiele wspólnego. Z piłkarzami jeszcze mniej. Ale znam jednego trenera i bardzo aktywnego działacza piłkarskiego. Pokłosie afery korupcyjnej w piłce nożnej i aktywności wrocławskiej prokuratury. Z trenerem siedziałem kilka ładnych dni pod celą. Niestety szybko wyszedł a szkoda bo chłopak bystry, wesoły i dobrze grał w karty. Spotykamy się czasem, pijemy  colę i  rozmawiamy o przyszłości. Nazwiska nie wymieniam bo przyszłość nie lubi ludzi z przeszłością. „Fryzjera”, tego słynnego „Fryzjera” nie spotkałem w areszcie, ale trafiłem na dłuższą chwilę do celi w której spędził kilka miesięcy. W spadku po nim został sprzęt do ćwiczeń a dokładnie worki z solą. Dwa po 20 kilogramów i dwa po 10. Uszyte z płótna żeglarskiego, warte dużo paczek papierosów. 60 kilogramów soli ! W areszcie prawdziwy majątek. Z takim wyposażeniem mogliśmy codziennie katować się jak na siłowni, łamiąc oczywiście wszelkie zakazy. Bo takie ćwiczenia są niedozwolone i traktowane jak zbrojenie się przeciwko służbie więziennej. Dzięki „Fryzjerowi” ja i kilku innych osadzonych zamienialiśmy tłuszcz w mięśnie. O piłkarskiej korupcji było głośno i często. Z powszechną opinią  czy była i w jakim rozmiarze nie zamierzam polemizować. Ale chcę żebyście przeczytali fragment wywiadu Piotra Reissa, udzielonego onetowi. Piłkarz Lecha Poznań, czytając swoje akta, widzi jak rodzą  się zarzuty. Jak z nic nie znaczącego zeznania świadka  można zbudować dowód winy:

” Odrazą napawa mnie zachowanie ludzi, z którymi grałem w piłkę lub dla których pracowałem jako zawodnik. Wielu z nich uważałem za dobrych, a może nawet bardzo dobrych kolegów albo trenerów – żali się Reiss. – A tutaj okazuje się, że oni dla ratowania własnej skóry są w stanie wygadywać różne brednie na mój temat.

Weźmy taki przykład: trener Janusz W., z którym rozmawiałem kilka razy w życiu, z reguły przy okazji mojej gry w reprezentacji – 12 lat temu – mówi w swoich zeznaniach coś w stylu: „Reiss był znany ze sprzedawania meczów”. Dlatego Janusz W. polecił swoim zawodnikom, żeby

Historia jak z kryminalnej powieści Agaty Christie: aktor został postrzelony z pistoletu używanego jako rekwizyt. Tyle że to najprawdziwsza prawda. Do tragicznego zdarzenia doszło w sobotę po południu w teatrze Donmar Warehouse na londyńskim West Endzie. Broń powinna strzelać ślepymi nabojami jak to w przedstawieniu. Skąd się więc wzięła ostra amunicja ? Nikt przez przypadek nie zamienia straszaka w śmiercionośną broń. Komu i czym zawinił aktor  David Birrell ? Zemsta, zdradzona kobieta, zazdrosny rywal ? Ktoś to zaplanował i zrealizował z zimną krwią. Z premedytacją godną czarnych charakterów kryminalnych opowiastek. Do incydentu doszło podczas sceny, w której grany przez aktora pułkownik Ricci wyzywa na pojedynek inną postać. Musical „Passion” został natychmiast przerwany a Birrell z poważną raną oka przewieziony do szpitala. Staram się pisać o zjawiskach z obszaru szeroko rozumianego prawa i bezprawia. Dlatego wygrzebałem tego newsa. Ale chcę też uzasadnić moją chorą fascynację Londynem. W tym mieście nawet zbrodnia ma jakiś inny wymiar. Taki teatralny, wysmakowany i wcale nie odrażający.  Tak bardzo chciałbym poznać motyw i autora.

Zjechali się wczoraj kryminaliści do małej podlubańskiej wioseczki i bawili świetnie na przekór i na złość prokuratorom. Było nas pięciu, każdy z zarzutami gospodarczymi ( w większości bzdurnymi i na zamówienie ) i wspólnymi wspomnieniami z  jednego oddziału wrocławskiego aresztu. Piliśmy wódkę, jedliśmy pieczonego na ognisku dzika i przywoływaliśmy obrazy ze Świebodzkiej. A było o czym gadać.  Na wesoło i na smutno, tak po pijacku. Tygodnie i miesiące wspólnej walki o to żeby nie zwariować. Żeby na kilku metrach kwadratowych nie poprzegryzać sobie gardeł. Zaakceptować rzeczy które drażnią u innych a jednocześnie obsikać swój kawałek przestrzeni i pozostać sobą . Było tam źle, bardzo źle. Ale bez nich byłoby nie do zniesienia. Zostaliśmy kumplami z jednej celi, jednej grupy spacerowej, jednego aresztu. Ludzie różnych zawodów, poglądów, rozproszeni po całej Polsce. Gdyby nie nasze „przygody” z prawem i bezprawiem, pewnie nigdy byśmy się nie poznali. I nigdy nie pilibyśmy razem wódki.

Podwójne zapętlenie w komedii kryminalnej polega na tym że złodziej okrada złodzieja. Albo oszust sprzedaje oszustowi jakieś badziewie za ciężkie pieniądze. W zgrabnym scenariuszu, nasza sympatia lokowana jest po stronie sprytnego kombinatora. Bo udaje mu się przechytrzyć chciwca. I wszystko jest ok. Wybaczamy naszemu bohaterowi krętactwa, bo przecież cel jest słuszny. Nikt nie traci, oprócz tego wykiwanego łobuza. Kultowym przykładem takiej „operacji na farmazon” jest film „Żądło” z Redfordem i Newmanem. W życiu jest trochę inaczej. Ot taka choćby historia z wtorku. W której młodzi ludzie bawili się na dyskotece.  Chłopak spragniony mocniejszych wrażeń, wyszedł na parking ze swoim starszym kolegą, który zaproponował mu sprzedaż narkotyku. Doszło do wymiany, w wyniku której jeden otrzymał pieniądze a drugi torebkę białego proszku. Zakupiony towar został wciągnięty nosem a reszta zapewne wtarta w dziąsła. I nic. Żadnego efektu. W tym czasie nadjechała policja i obu panów zgarnęła. Nie wiem jak oni to zrobili ale nabywca wyżalił się i wypłakał w mundur że substancja była wyjątkowo nieaktywna. Lekarstwo nie podziałało a przecież zapłacił ustalona cenę. Funkcjonariusze przeszukali samochód sprzedawcy i znaleźli w nim jeszcze kilka „działek”  oraz torebkę z napisem „proszek do pieczenia”. Handlarz przyznał, że sprzedał proszek do pieczenia jako środek odurzający. Gdy sprawa transakcji wyszła na jaw, a kupujący dowiedział się, że prawdopodobnie kupił za 15 złotych działkę zamiennika, złożył na swojego kolegę zawiadomienie o oszustwie – wyjaśnił policjant. Za handel prochami grozi 10 lat więzienia za oszustwo tylko 8. Przepisy mówią że „doprowadził znajomego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem „ Mam z tym pewien problem. Bo przecież wykiwany został ktoś kto chciał się odurzyć nielegalnym specyfikiem. Zamiast białej śmierci na raty dostał zdrowy środek spożywczy. Pieniądze zarobił przedsiębiorczy młody człowiek (zapewne wróg narkomanii) a nie jakiś paskudny diler. Spadła wiarygodność dostawców narkotyków.  Służba zdrowia nie będzie wydawać naszych pieniędzy na ratowanie kogoś kto sam się zabija. Producent proszku do pieczenia sprzedał towar w zupełnie nowym segmencie rynkowym. Tyle korzyści i osiem lat puchy ??? A może ja mam tak zrytą głowę że nie widzę społecznych konsekwencji tej historii ? No właściwie tak, tu idzie o pryncypia. O uczciwość kupiecką !