Co powie Ryba ?

Sport cię uszlachetni. Nauczysz się zdrowej rywalizacji, poznasz smak zwycięstwa i gorycz porażek. Sport uchroni cię przed chuligaństwem, złym towarzystwem i więzieniem ! Ble, ble ble… Karmili nas tym rodzice i nauczyciele a teraz jak karmię  bzdetami swoje dzieci. Bo sportowcy to też ludzie a więc ulegają emocjom, nałogom i ciągnie ich do kryminału. Czasem dosłownie. W więzieniach jest co najmniej milion facetów, którzy potrafią pakować piłkę do kosza. Czy ich też należy naśladować? – pyta retorycznie jeden z najlepszych skrzydłowych w historii NBA. I to jest zdrowa reakcja faceta-sportowca z którego chcą zrobić wzór do kopiowania. A jego ciągnie do gangsterki, prochów i łatwych pań za parę dolców. Rzucanie czy kopanie piłki, wymachiwanie rękoma albo przebieranie nogami to jest job ! Sportowiec jest pracownikiem a nie półbogiem, istotą wyższą i lepszą. Ci najlepsi zarabiają dużo i maja dużo do wydania, także na rzeczy które uchodzą za mało wychowawcze i poprawne. To plus stres i przekonanie że gwiazdom wybacza się więcej, wystarczy na kilka spapranych sportowych życiorysów. Poczytaj rodzicu drogi zanim zaczniesz kłuć w ucho swojego podopiecznego gładkimi komunałami.

Charles Barkley – liczne bójki, prowadzenie samochodu po pijaku i publiczne oplucie 8-letniej dziewczynki na meczu (chciał trafić w kogoś innego).

Dennis Rodman – wiele wyroków za przemoc domową, prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu i bez prawa jazdy oraz wiele innych wykroczeń.

Ron Artest – posądzony o znęcanie się nad własnym psem, a po domowej awanturze spędził dziesięć dni w więzieniu.

Marvin Barnes – aresztowany za posiadanie narkotyków i broni, włamania, naruszenie własności.

Wilt Chamberlain – uprawiał seks z dwudziestoma tysiącami kobiet.

Ruben Patterson -  został skazany za próbę gwałtu na opiekunce dziecka, a także napaść i przemoc domową.

To tylko kilka nazwisk z NBA.  Wcale nie wyjątkowych. Polecam fajny artykuł na onet.pl - LINK

Dzisiaj będzie o policji. Specyficznej dość bo tropiącej wyuzdane lalki dla dzieci. Tym się zajmuje między innymi irańska policja obyczajowa od czasu kiedy władze religijne uznały lalkę, produkowaną przez amerykańską firmę Mattel, za „nieislamską” ze względu na „szkodliwe kulturowe i społeczne konsekwencje”. Ken też nie przypadł do gustu cenzorom. I dlatego rodzimi przedsiębiorcy stworzyli poprawne laleczki o imionach Sara i Dar. Sara jest przyzwoita bo zakrywa włosy i nosi luźne wdzianka. Dar nie wygląda jak naćpany japiszon. Policja pilnuje żeby amerykańskie potworki nie były eksponowane kosztem tubylców.

Myślicie pewnie że zacznę teraz lamentować nad tym jak tak można kontrolować obywatela i indoktrynować jego dzieci.  Że znów ta straszna policja… A właśnie że nie. Barbie i Ken zawsze mnie przerażali. Proporcje ich ciał tak nierealne że aż śmieszne pustoszą umysły naszych dzieci. Każda dziewczynka chce mieć długie nogi i wyraźnie zarysowany biust, nie wspominając o tak wyciętych biodrach. Ta ikona konsumpcjonizmu w realu wyglądałaby tak: wzrost 174 cm, przy czym połowa wzrostu to nogi i wymiary 84-46-80 cm. 46 cm w pasie !!! Chłopcy nie nakręcają się na Kena bo po spuszczeniu spodenek okazuje się że nie ma TAM nic. Marny taki wykastrowany  idol.

Policja w Iranie nie walczy z kimś ale z czymś. Z ideą „mieć coraz więcej „. Z ikoną popkultury i globalizacji. Maja do tego prawo ? TAK MAJĄ.

I na koniec pikantny szczególik pięknie korespondujący z moim hoplem na punkcie wszechobecnego występku i zbrodni. Jerry Oppenheimer napisał książkę „Toy Monster”, opisuje w niej życie Jacka Ryana. Jack przez wiele lat pełnił funkcję wiceprezesa Mattel i był jednym z głównych projektantów Barbie. Przedstawił go jako opętanego seksem maniaka, który miliony zarobione na projektowaniu zabawek przepuścił na orgie z udziałem smukłych modelek i prostytutek, zaskakująco podobnych do jego projektów. Nieźle co ?

Nie chodzi o nagrody czy łaskotanie próżności. Rozgłos. On jest celem i powodem mojego „wystawiania” się do plebiscytu na Bloga Roku 2012. Rozgłos to szansa dotarcia do szerokiego grona internautów. Niech część z nich zatrzyma się na chwilę i pomyśli czym jest wymiar/bezmiar sprawiedliwości. Niech kilku zacznie samodzielnie myśleć rezygnując z medialnej transfuzji. Niech jeden odkryje że świat nie jest tak uroczo filmowy i nie dzieli się na złych bandziorów i dobrych policjantów (prawowiernych  prokuratorów i sędziów).  On jeden może zapalić światło w głowach swoich bliskich i przyjaciół. To dużo.  I ten jeden ktoś wart jest tego żeby Was prosić o wysłanie sms-a o treści C00164 na numer 7122. Koszt to 1,23 zł.

Czasem wątpię czy to co robię/piszę ma sens. Ale wtedy dostaję znak. I tak było w piątek gdy usłyszałem jak  były premier tego pięknego kraju, głosił publicznie że wyrok dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na pięć to cyt. „wyrok jak za kradzież kury” ! Wszyscy skoncentrowali się na Kiszczaku bo jego dotyczyła ta wzburzona wypowiedź. A przecież ona sama w sobie ma znaczenie równie istotne.   Oooo nie ! Jeżeli padają takie słowa to nie czas na rozterki. Ta wypowiedź ma głębszy sens i zapewne jest początkiem medialnej kampanii prowadzącej do podwyższenia kar za wykroczenia i przestępstwa. Jeżeli dwa lata za kradzież kury to ile za jej nieumyślne rozjechanie na drodze ? A jak chłop chłopu podwędzi jałówkę ? Jeeezu a jak mi kot wypadnie z okna ???

Ryba nie śpi, Ryba czuwa, Ryba pływa i rozkminia.

Arcypoprawna politycznie Europa Oświecona będzie miała używanie na tych paskudnych Ruskich.Bo kto to widział żeby podejrzani o morderstwa zasiadali w Dumie. Ha, mało tego że zasiadali to jeszcze piastowali w jej strukturach kierownicze stanowiska. My Europejczycy jesteśmy tresowani że człowiek z zarzutami jest jak trędowaty. A nawet jak ozdrowieje cudem jakimś to i tak nie powinien biegać po salonach władzy. Każdy przyzwoity opluty sam powinien wiedzieć że plwocinka na gajerku (nawet ta starta) eliminuje go z każdej poważnej gry. Europejczyk chce żeby go reprezentował ktoś lepszy od niego samego. Ktoś kryształowo czysty. Najlepiej żeby lewitował bez skazy (jak każdy polityk PIS-u). Masz zarzuty – masz szlaban.
A Ruskie jak zawsze na przekór i wbrew.
Andriej Ługowoj jest podejrzewany przez brytyjski Scotland Yard o otrucie w Londynie polonem Aleksandra Litwinienki, byłego oficera rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa (FSB) i głośnego krytyka Władimira Putina. Teraz ma być pierwszym wiceprzewodniczącym parlamentarnej Komisji Bezpieczeństwa.
Adamowi Delimchanowi policja w Dubaju zarzuca zastrzelenie Sulima Jamadajewa, głównego przeciwnika politycznego prorosyjskiego prezydenta Czeczenii Ramzana Kadyrowa. Co nie przeszkadza w desygnowaniu go na pierwszego wiceprzewodniczącego Komisji ds. Federacji i Samorządu Terytorialnego.
Bo jak nie ma prawomocnego wyroku to szlaban powinien być podniesiony.

Coraz więcej opinii i głosów że gest wojskowego prokuratora był tylko tanim choć bolesnym przedstawieniem. Może ma rację gen. Polko że oficer w randze pułkownika powinien być bardziej skuteczny. Te gesty i mimika z czasów Charliego Chaplina, pompatyczne deklaracje i wywiady dla mediów. Sprawdzałem z bratem jak mogło dojść do takiej fuszerki, przymierzając naszego „czarnoprochowca”. Bez kuli i bez prochu bo licho nie śpi. Lufa pistoletu w ustach to nic przyjemnego ale żeby się aż tak omsknęło i w policzek … No nie wiem.
Siedząc w areszcie miałem nieprzyjemność być świadkiem kilku aktów samoagresji w tym samobójstw. Co najmniej jedno zakończyło się zgonem.
Dziwne uczucie. Wiesz że ktoś obok w celi wybrał taki „skrót”. Ktoś inny mówi że jak wyjdzie to zabije się żeby ogłosić swój żal za niesprawiedliwe zatrzymanie i pozbawienie wolności. Następny ktoś zbiera po kryjomu psychotropy żeby zapuścić sobie złoty strzał. Temat śmierci nie jest TAM omijany. Baliśmy się umierać głupio z powodu durnej infekcji czy spóźnionej karetki. Ale już śmierć która miała coś zademonstrować była  wartością. Inną kategorią są targnięcia wywołane wyrzutami sumienia. O tych wiele nie wiem, chociaż siedziałem w celach z ludźmi osadzonymi za ciężkie zbrodnie. A dokładnie pisząc, podejrzewanymi o ich dokonanie. Bo czy byli winni to już inny temat. Część z nich na pewno tak. Ci co przyznawali się do winy liczyli za ile lat lub dekad wrócą na wolność. Czasem podpytywali czy takie życie ma sens. I chyba miało bo żyją. Z dwoma mordercami utrzymuję kontakt listowny i telefoniczny. Piszą i opowiadają jak świat może się skurczyć do kilku metrów kwadratowych. Cieszą się że rośnie fasolka w doniczce i szczypiorek. Potrafią opowiadać namiętnie o smażonej na pożyczonej patelni, kiełbasce z cebulką. Zachwycają się przeczytaną książką. Są żywi chociaż dla nas martwi.
I na koniec do zastanowienia dla prokuratorów i sędziów tak chętnie wsadzających do aresztów.  Czy wiecie że najwięcej samobójstw TAM ma miejsce wśród ludzi aresztowanych tymczasowo? Że częściej samobójstwa popełniają więźniowie z krótszymi wyrokami ? Że większość samobójstw zakończona zgonem ma miejsce jeszcze w areszcie śledczym lub w początkowym okresie odbywania kary ?

Jeszcze nie wiemy czym był ten strzał – krzykiem rozpaczy czy emocjonalną reakcją na popełnione błędy. Człowiek poczuł się skrzywdzony może zagoniony w kąt z którego nie było wyjścia. Piszę człowiek, chociaż myślę PROKURATOR. Nie potrafię o tym nie pamiętać i patrzeć na akt samobójczy li tylko przez pryzmat dramatu jednego człowieka. Myślę o instytucji. O tych wszystkich twardogłowych którym nie staje honoru żeby przystawić sobie lufę do skroni. O tych prokuratorach co bez skrupułów i dyspozycyjnie, niszczyli i niszczą ludzkie życia. A nawet jeżeli tylko popełniają błędy to  nie porusza ich  świadomość wyrządzonych krzywd.

Akt desperacji pułkownika Przybyła jest dla mnie przekazem że prokurator to też człowiek. Ale nieważne są moje odczucia, ja mogę żyć i bez tej wiedzy. Chciałbym żeby dla ogromnej rzeszy prokuratorów był on symbolem honorowego wyjścia. Bez względu na motywy które nim targały.  A z tzw. ostrożności procesowej dodam że nie zalecam naszym prosecutorom aktów samobójczych. Wystarczy przyznać się do popełnionych błędów, naprawić jak się coś spieprzyło. Przeprosić panie prokuratorze Dura ! Zaryzykować utratą premii czy późniejszym awansem a przede wszystkim od początku zakładać tak jak uczono na studiach że człowiek jest niewinny dopóty, dopóki mu się tej winy nie udowodni. Aż tyle i tylko tyle.

Dzięki Bogu miałem okazję poznać i takich prokuratorów (obu płci) z którymi  chciałbym wypić wódkę (albo wino). Oni dzisiaj mają prawo czuć smutek.

Tak, tak czuwam i tropię zbrodnię. W trakcie zbierania pieniędzy na tak dużym evencie jak Owsiakowa Orkiestra nie może zabraknąć kryminalnych akcentów. A to ktoś zwędzi parę papierków z puszki, inny  zamiast oficjalnej skleci własną skarbonkę i nabiera naiwnych darczyńców. Są i „dziesioniarze” co połakomią się na łatwy łup bo co może nastoletni dzieciak poproszony przez zbira o natychmiastowe przekazanie puszki wraz z zawartością ?.  To banalne i proste występki-przestępstwa. Sprawcy mało oryginalni i raczej z trzeciej ligi. Bo okradanie przy takiej okazji (bez względu na opinie o WOŚP) to zdecydowanie nie jest powód do dumy w kryminalnym światku. A ten rządzi się swoimi prawami i jakiś tam kodeks posiada. Pamiętam z jaką pogardą w głosie, charakteryzował ziomek z sąsiedniej celi, nowego kolegę na grupie spacerowej. Tenże bowiem kasę  zdobywał w sposób bardzo paskudny, metodą „na wnuczka”. Polega ona na wyłudzaniu pieniędzy od starszych ludzi. Ścierwojad taki dzwoni do wytypowanego staruszka i podając się za wnuczka prosi o kilkaset złotych na załatwienie ważnej sprawy, oddanie długu albo opłacenie czegoś bardzo pilnego. Sam nie może podejść ale wyśle swojego zaufanego kolegę.  I oczywiście wszystko jest baaardzo pilne. Zdezorientowani ludzie łapią się i oddają swoje renty i emerytury. I o te renciny właśnie idzie bo często są to jedyne pieniądze na lekarstwa albo jedzenie. Dlatego właśnie sprawcy nie cieszą się dużym szacunkiem w aresztach i więzieniach.

Ci zawinięci za lewe puszki i te wyrwane z rąk nastolatków też nie zaznają spokoju pod celą. I jest to jakieś pocieszenie.

Czytam wpis z ubiegłego roku i robię rachunek sumienia. Nie wszystko co obiecałem, udało się zrealizować. Zabrakło czasu, samodyscypliny a może i polotu. Końcówka roku 2011 była koszmarna. Pogrzeb, wypadki samochodowe, porażki biznesowe, rozczarowania towarzyskie,  mandaty i awantury. Wczoraj tuż przed północą czekałem z obawą co jeszcze się wydarzy. Wcale by mnie nie zaskoczył widok spadającego meteorytu na moją głowę. Ale nie spadł. Było dużo telefonów i życzeń od ludzi którym chciało się w ten wyjątkowy wieczór powiedzieć parę dobrych słów. Gdyby tylko 10 % się spełniło to w 2012 będę zdrowy, szczęśliwy i bogaty ponad miarę.

Ktoś mi powiedział że będzie tak jak sobie pomyślę, bo w ten sposób przyciąga się to co dobre i złe. Zaczynam więc myśleć. Od dzisiaj. Od teraz.  Inny ktoś dodał że to ostatni rok naszej cywilizacji i trzeba go przeżyć pięknie. Może myślał o zapowiadanej przez Majów hekatombie ? Każdy powód jest dobry żeby to było 365  wyjątkowych dni.

Wam też życzę tej uzdrawiającej autosugestii.

Trzeba wracać do starych tematów. Nie zapominać o tych co odeszli ale pamiętać o tych co jeszcze żyją.

Choroba atakuje znienacka i potrafi szybko zakończyć życie. Wymiar sprawiedliwości w Polsce działa powoli i generuje setki dokumentów oraz terminów utrudniających życie oskarżonym i świadkom. A jak widać można inaczej. A widać na przykładzie sądu w Amsterdamie, który w kilka dni „zważył” winę i wydał wyrok. Sprawa była głośna w świecie sportu bo dość widowiskowa. Kibic Ajaxu o pięknym imieniu Wesley, wtargnął na boisko podczas meczu i zaatakował bramkarza. A właściwie próbował bo ten zareagował błyskawicznie i kopniakami wyleczył agresora z podjętego zamiaru. Zdarzenie miało miejsce 21 grudnia tego roku. Dzisiaj to jest 29 grudnia zapadł wyrok. Liczyć każdy umie. a za czyn – sześć miesięcy więzienia. Dodatkowo kibica ukarano dwuletnim zakazem stadionowym, będzie się musiał meldować na posterunku policji zawsze, gdy Ajax lub reprezentacja Holandii będą grali w Amsterdamie. Dużo czy mało to inny temat. Ale tempo godne pochwały. Sprawa prosta i nie było potrzeby zamawiania ekspertyz czy powoływania biegłych. Zwykły chuligański wybryk po paru piwach. Ale taki wyrok to sygnał dla ewentualnych naśladowców że nie warto. Krótka sława (w tym przypadku  niesława bo ciężko się chwalić publicznym skopaniem) a cena wysoka – 180 dni kiwania.

Wyobrażam sobie ile by trwał przewód sądowy w Polsce.

Koniec roku był śmiertelnie obfity. 17 grudnia zmarł Kim Dzong Il, 18 grudnia odszedł Vaclav Havel. Ważne osoby ale nie tak jak Jarek Kaletka, który 20 grudnia też przeniósł się do wieczności. To był taki dziwny wujek. Za młody żeby zwracać się do niego oficjalnie ale na tyle starszy żeby nie walić per ty. Są ludzie którzy nie wiadomo dlaczego odciskają swoje piętno na życiu innych ludzi. Rozdają dobrą energię.  Facet był zawsze uśmiechnięty i życzliwy jakąś taką dziwną pogodą ducha. Nie widywaliśmy się za często ale nie pamiętam go smutnego. Jako mały chłopiec niosłem welon jego żonie a mojej cioci na ich ślubie. Nie wiem jak to możliwe ale mam w głowie sceny z tego ślubu i wesela. Potem na każdych wakacjach w Choczu widywaliśmy się przy różnych okazjach. Jak chcieliśmy iść na grzyby to zawsze z nim. Znał się na nich. Wiedział jak szukać i gdzie. Potrafił przejść po mnie tą samą trasą i dołożyć kilka pięknych okazów do koszyka. Na koniec każdego grzybobrania robił selekcję w naszych koszykach i ze śmiechem wywalał połowę, ratując przed zatruciem. Mój najstarszy syn, pod Jego okiem rozpoczął swoją zbieracką przygodę. A ja pierwszy raz piłem bimber u zaprzyjaźnionego gospodarza. Bimber o smaku doskonałego „łyskacza”.

Nasze ostatnie spotkanie to kilka browarów w altance w Choczu. Już wtedy trochę chory pocieszał mnie i mówił żeby się nie przejmować tymi aferami bo to w końcu minie. To było dawno, potem zabrakło czasu żeby się znów spotkać. Nowotwór nie czekał.

Za chwilę pogrzeb. I koniec. A może początek bo przecież zostawił coś po sobie oprócz wspomnień -  fajne dzieciaki.

Zawsze gdy pójdę na grzyby będę miał w pamięci Jarka. To był bardzo dobry człowiek.  Cześć Jego pamięci.